AnasayfaSSSKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Kompartıman 6

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Crystal Dieudonné
Yasaklı
avatar

Mesaj Sayısı : 197
Kan Durumu : Safkan
Özel Yetenek : Meta.
Yaş : 28

MesajKonu: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 6:46 pm


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Crystal Dieudonné
Yasaklı
avatar

Mesaj Sayısı : 197
Kan Durumu : Safkan
Özel Yetenek : Meta.
Yaş : 28

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 6:58 pm


Yağmur usulca asfaltı dövüyordu. Aydınlık, sırasını karanlığa teslim etmişti. Çizgi filmlerdeki gibi birden değil. Yavaş ve sakince kararıyordu. Her zaman görülenden daha olağanüstüydü. Belki de sebebi, yağmur bulutlarının güneş ışığının önünde kalkan oluşturmasıydı. Yağmurun getirdiği huzur ve bereket bir çocuğun kalbine dokunuyordu. Elleri, vücudundaki son kalan sıcaklığı içine çekiyordu. Uzun sarı saçlarının ucundan suratına damlayan su onu kendine getirmişti. Uzun zamandır böyle arındığını hissetmemişti. Huzura ulaşmıştı. Bedeni artık ona üşüdüğünü söylemiyordu, söylese de umursamazdı zaten. Kulakları hiç olmadığı kadar uyuşmuştu. Yağmur sesine minnettardı. Ona istediği sessizliği belki de sesi veriyordu. Sinir bozucu değil de, huzur verici bir sessizlikti bu. Düşünmekten yorulan beyni, bu sayede kendini yeniliyordu. Dejenere olmuş bedeni isyan ediyordu. Tüm bunların sebebi neydi peki?

Küçük bir uğuldama duydu. Sağ tarafında kalan, sinir bozucu eve doğru bakınca bunun; Noel süslemelerinden kalan bir heykelin parçasının kopup, kaldırıma düştüğünü anladı. Heykele baktı. Mutlu görünmüyordu. Gülümsemesine rağmen içinde bir yerlerde korku, hüzün vardı. Belki de yağmurun, heykelin suratına damlayıp, ağlıyormuşçasına bakan bir Noel heykeline benzediğinden dolayı düşünüyordu bunları. Ya da heykel ruh halini yansıtıyordu. Vücudunda ıslanmayan yer kalmadığından emin olduktan sonra, sığınacak yer aramaya başladı. Cezası; çok fena hasta olmaktı herhalde. Eksik bir şeyler hissediyordu. Edebi huzurunu bozan bir eksiklik... Ne yapacağını biliyordu. Tren'e bindiğinde gözyaşlarının akmasına izin verdi. O kadar çok ağlıyordu ki hıçkırıklarını bir başka öğrenci rahatlıkla duyabilirdi. Alex'i kaybetmesinin üstünden sadece üç ay geçmişti ve o manzarayı bir türlü unutamıyordu. Okuldan kaçıp onun yanına gittiğinde onlara saldıran büyücülerden korumak için ileri atılan Alex ne olduğunu anlayamadan en kötü lanetlerden birine maruz kalmıştı. Düşüncelerinden sıyrıldığı sırada kapıda gördüğü Karina'ya selam bile verememişti. Bu halini görmesini istemiyordu belki de.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Karina García Dolores
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 1537
Kan Durumu : Safkan.
Özel Yetenek : Veela, Meta.

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 7:52 pm

    Karina eksprese adımını atarken, altı sene önceki halini gözlerinin önünde canlandırabiliyordu. Kim bilir nasıl neşeliydi ve aynı şekilde biraz da endişe dolu. Ailesinden ilk defa ayrılıyordu sonuç olarak, kolay kolay alışılabilecek bir durum değildi bu. Özellikle on yaşını biraz geçmiş çocuklar için. Aslında hayat o zaman daha kolay değil miydi? Geçen sene vermek zorunda olduğu sınavları düşündükçe trenden inip evine geri dönmek istiyordu genç cadı, ancak sabırlı olmanın her zaman iyi olduğunu öğrenmişti. Hem ne kadar kalmıştı ki sanki mezun olmasına, sadece iki senecik. Yüzüne duygu dolu bir gülümseme yerleştirirken bakışlarını içeride gezdirdi. Sol tarafa mı yoksa sağ tarafa mı gitmesi gerektiğini düşündü kısa bir an için. Arkadaşlarının nerede olduğuna dair hiçbir fikri yoktu, haber verme gibi bir huyları olmadığı için onları suçlamamak çok zordu şu hal içerisinde. Derin bir nefes aldı genç cadı ve şansının yaver gideceğini umarak sağa doğru döndü. Şekerleme dağıtımının yapıldığı el arabanın yolun ortasında durduğunu gördüğünde anında fikrini değiştirdi, muhtemelen uğraşsa da onun ötesine gitme gibi bir şansı yoktu zaten. Ancak üstünden uçması gerekirdi ki bunun için çaba göstermeyecekti bile. Geriye tek bir seçeneğin kaldığını düşünerek sola gitmeye karar verdi. Bu sırada saate göz atıyor ve trenin kalkmasına kaç dakika kaldığını hesaplamaya çalışıyordu. Aslında yirmi saniye sonra hareket etmesi gerekiyordu. Çabucak kendisine oturacak bir yer bulması gerektiğini düşünen Karina adımlarını hızlandırdı. İlk beş kompartımanın önünden geçerken sadece camından bakmakla yetinmişti genç cadı, zira içeriden tanıdık bir ses gelse anlayacağını düşünüyordu. Ayakları onu sonrakine götürürken kulaklarının elgin bir iç çekme sesi duyduğuna yemin edebilirdi.

    Ne olduğunu anlamak için ilk başta kapının önünde bekleme kararı aldı Karina. Ancak içeride ağlayan biri varsa ve onu tanımıyorsa, ona pek de yardımının dokunmayacağını biliyordu. Kimse ekspreste gördüğü yabancı birine direkt olarak sırlarını açmazdı çünkü. Ancak genç cadı, üzgün kişi görüş alanına girdiğinde şaşırdı. Zira karşısındaki kız sadece tanıdığı biri değil, kendisine en yakın gördüklerinden biriydi. Karina onun neden hüzünlü olduğu hakkında, en ufak bir fikre bile sahip olmadığı için kendisini suçlu hissediyordu. Crystal'ı az çok bilirdi, evinden ayrıldığı için ağlayacak süt bebelerine benzemezdi. Onu üzmek için gerçekten uğraşmak gerekirdi, zira kalbi yaşadığı şeylerden sonra fazlasıyla sertleşmiş gibiydi. Genç cadı, onun da bakışlarının kendisine yöneldiğini fark edince ayakta dikilmenin saçmalığını fark etti. İzin bile almadan içeri girdi ve kompartımanın kapısını kapattı. Hiç kimsenin kendilerini dinlemediğinden ya da dinleyemeyeceğinden emin olana kadar arkasına dönmedi. Döndüğünde ise direkt olarak kızın yanına yerleşti ve anlayışlı bir sesle, "Crystal?" diye sordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Crystal Dieudonné
Yasaklı
avatar

Mesaj Sayısı : 197
Kan Durumu : Safkan
Özel Yetenek : Meta.
Yaş : 28

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 8:05 pm


Hayatta hiç bir şeye alışmayı sevmezdi. Alışmak bağlanmanın ilk durağıydı. Ondan hep korkardı. Alışmak: baştaki etkiyi hissedememekti. Başta aldığı tadı alamamaktı. Hayatını dikenli tellerle sınırlamak, kendi ellerinle hapishane inşa etmekti ona göre. Alışmak, ölümün en küçük ama en sürekli ve en tehlikeli parçasıydı. Çok derin düşünüyordu, evet, ama kendini kurban etmek istemiyordu. Aşka alışmak istemiyordu. Ona göre aşk: yüzyıllardır inanılan ve insanların inanmaya devam edeceği yalanlardan en başta gelen, duygu sınıfına sokulmuş, mantıksızlık durumuydu. Bir süre sonra acıdan zevk almaya başlamaktı. Ona bir mülkiyetçi gibi sığınmayı kabul etmek istemiyordu. Kölesi olmayacaktı. Bu düşüncesini değiştiren tek kişi olmuştu Alex ve ona delicesine bağlanmıştı. Karina'ya anlatmak istiyordu olanları ancak gözyaşları buna bir türlü izin vermiyordu. Nihayet biraz sakinleştiğinde dudaklarını aralayan cadı ''Alex. Sana bahsettiğim ve sevdiğim çocuk. O öldü Karina. Bundan üç ay önce okuldan kaçıp onu görmeye gittim ve kimseye söylemedim. Gittiğimde bir anda kavga çıktı ve Alex beni korumak için öne atıldı. En kötü lanetlerden birine maruz kaldı. '' dedikten sonra başını arkaya yasladı ve sözlerine '' Hiçbirşey yapamadım Karina. Tek birşey bile'' diyerek devam etti. Ne yaparsa yapsın gözyaşlarına engel olamıyordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Karina García Dolores
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 1537
Kan Durumu : Safkan.
Özel Yetenek : Veela, Meta.

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 8:14 pm

    Karina teselli etmekte hiç de iyi olmadığını çok iyi biliyordu. Küçüklüğünden bu yana başarısız olduğu özel alandı sanki bu. Konuşma sanatının küçük bir bölümüydü ancak böyle durumlarda önem kazanıyordu. Birine gerçekten üzüldüğünüz bir şeyi anlatıp sonrasında ondan bir 'hım' duymak ya da daha kötüsü hiçbir şey duyamamak sinir bozucu bir durumdu. Karina empati kurarak bunun nasıl delirtici bir şey olduğunu anlayabiliyordu ve bunun olmamasını sağlamak için elinden geleni yapıyordu, tabii ki içten olmaya çalışarak. Bakışlarını üzülmekte olan Crystal'a çevirirken onun şu an ne kadar da güçsüz göründüğünü düşündü. Normalde asla onu böyle bir pozisyonda göremezdiniz, başını önüne eğmemek için savaş verirdi sanki. Ancak daha o anlatmadan meselenin önemini kavrayabiliyordu genç cadı. Kendisini en kötüsüne hazırlarken derin bir nefes aldı, sonrasında dikkatini Crystal'ın sözlerine verdi. Ağzından çıkan her kelimede acı çekiyor olduğu gayet net bir şekilde anlaşılıyordu. Ses tonu zayıftı ve kesinlikle kulağa çaresiz geliyordu. Karina ise duymakta olduklarına inanmakta güçlük çekiyordu. Geçen sene Alex ile tanışmıştı ve onun iyi bir çocuk olduğu kanaatına çabucak varabilmişti. Çünkü içi dışı bir çocuk olduğu belliydi hem saf bir şekilde seviyordu genç kızı. Ancak artık onun yok olduğu düşüncesine inanmak çok güçtü. "Neden... bir kavga çıktı?"



Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Crystal Dieudonné
Yasaklı
avatar

Mesaj Sayısı : 197
Kan Durumu : Safkan
Özel Yetenek : Meta.
Yaş : 28

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 8:34 pm

Neden kavga çıktığını zar zor hatırlıyordu Crystal. Sanki biri ona bu anı yaşamaması için büyü yapıyor gibiydi. O gün olanlar sadece bir tesadüften ibaret değildi. Crystal'ın gerçek anlamda sahip olduğu tek kişiyi elinden almışlardı. Ne ailesi ne de başka biri Alex'in yerini alamazdı cadıya göre. Hem zaten buna hiç bir zaman izin vermezdi. Gözünden yanağına doğru süzülen yaşlar onu aciz gösterse de şu an için umurunda değildi. İstese sabaha kadar ağlayabilirdi. Hem ne de olsa bunu en yakın arkadaşı Karina'dan başka kimse görmezdi. Kısa bir sessizliğin ardından konuşmaya başlayan cadı '' İki kişi vardı Alex ile gezerken. Onlardan biri bana laf atmaya yeltenince Alex te sinirlendi ve adama yumruk attı. Tam o sırada adam cübbesinden asasını çıkardı ve yapmaktan en çok korktuğum büyüyü yaptı. Onun çığlıklarını duyduğumda artık çok geçti '' dedi ve başını ellerinin arasına alıp ağlamaya devam etti. Aslında Crystal herşeyden güçlü bir yapıya sahipti ancak bu sefer işler umduğu gibi gitmemişti. Her zaman herşey istediği gibi giderdi oysaki. O kadar güçlüydü ki tek başına iki büyücü ile rahatlıkla savaşabilirdi ancak o gün eli kolu bağlı kalakalmıştı.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Karina García Dolores
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 1537
Kan Durumu : Safkan.
Özel Yetenek : Veela, Meta.

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 8:48 pm

    Karina en son ne zaman bir kavgaya karıştığını hatırlayamıyordu. Çok şiddet yanlısı biri sayılmazdı çünkü, ancak çok daha kötülerini yaşamış olduğunu düşününce yüzünün buruştuğunu hissetti. Sanki Crystal'dan iğreniyormuş gibi bir hava oluşmasın diyerek hemen bakışlarını kaçırdı. Onun duygularına nasıl ortak olacağını bilmiyordu, zira şu an ne denirse densin mantıksız olacaktı. Karina ne yaparsa yapsın bir faydası dokunmayacaktı. Zamanın en büyük ilaç olduğunu söylemek istedi bir an, ancak bunu düşündüğü için bile kendisini pataklamak istedi. Neden bir türlü insanlara yeni bir umut kaynağı olamıyordu ki? Oysaki annesi olayları kıvırmayı nasıl becerirdi, karşısındakini istediği zaman asabi, istediği zaman ise mutlu yapmayı başarırdı. Muhtemelen Crystal'ın şu dakika öyle birine ihtiyacı vardı. Ancak Karina sessizce başını iki yana salladı, böylesine kolayca pes etmeyecekti. Genç kızın kendisine ihtiyacı olduğu düşünülürse, kaçma fikri utanılması gereken bir zihniyete ait olabilirdi. "Bazı sözcükler, düşünceler gibi diğerlerinden daha çok acıtır Crystal." Çığlık kelimesi bile Karina'nın tüylerinin diken diken olmasına yeterdi mesela, o kadar farklı manalara ve olaylara bağlantılı olduğu içindi bu. Acı demekti o, sonrasında da kahrolmak. Bazen basit kalmak ve ona göre davranmak, sakinleşmek için en iyi yoldu. Kızgınken uyumak ve üzgünken yemek. Şu durum içerisinde ise genç kızın ağlamak ve kin ile nefretini akıtmaktan başka çaresi yoktu.




Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Crystal Dieudonné
Yasaklı
avatar

Mesaj Sayısı : 197
Kan Durumu : Safkan
Özel Yetenek : Meta.
Yaş : 28

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 8:55 pm

Acıya daha fazla dayanamayıp yere düştüğünde hiçbir acı hissetmemişti cadı. Sanki birisi onu tutmuş ,yavaşça yere bırakmıştı. Bir an için rüyalar alemine dalmış bu dünyadan soyutlamıştı kendini. Bulunduğu yer o kadar güzeldi ki sanki cennetteymiş gibi hissediyordu. Her türden çiçeğin ağacın olduğu bu yerde karşıdan gelen birini görmüştü. O kişinin sesi ‘Crystal’ diyerektelaşla bağırıyordu. Bir an olsun gözlerini açmayı ve karşısındakini görmeyi denedi ama olmuyordu işte. Ne yaparsa yapsın hareket bile edemiyordu. Sanki birisi onun hareket etme yetisini elinden almış, ellerini de birbirine kelepçelemişti. Kurtulmak istercesine bağırmaya başladığında ise biraz önce karşısında duran kişi kaybolmuştu. Kısa bir süre sonra tekrar denedi aynı şeyi. Güçlü olmalı ve elinden gelenin en iyisini yapmalıydı. Tam gözleri açılmışken yine kapanmıştı. Birisi onun uyanmasına engel oluyor, sona yaklaşmasını sağlıyordu belki de.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Karina García Dolores
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 1537
Kan Durumu : Safkan.
Özel Yetenek : Veela, Meta.

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   C.tesi Mayıs 05, 2012 9:08 pm

    Saniyeler hızla geçerken neler olduğunu anlayamadı genç cadı. Crystal'ın gözlerindeki ışığın yok olduğunu, o bayılmadan birkaç saniye önce fark etmişti. Ancak bunun ona hiç de yardımı dokunmamış, genç cadı hiçbir şey yapamamıştı. Göz kırpma süresinde onun yere devrildiğini gören Karina'nın eli ayağına dolaştı. Kız yaşadıklarından sonra acıdan ya da yorgunluktan daha fazla dayanamamış olmalıydı. Günlerdir uyumuyor gibi bir havası vardı zaten, muhtemelen gece gördüğü rüyalardan rahatsız oluyordu. Crystal kendisini suçluyordu, o gün Alex'i koruyamadığını düşünüyordu. Ancak kendisinden kaç yaş büyük adamlara karşı nasıl bir şansı olabilirdi ki? Asıl büyük şanssızlık onların önlerinden geçmeleriydi herhalde ya da Alex'in gururunun ağır basması. Karina bütün bunları kısacık zamanda zihninden geçirirken telaşla onun baş ucuna çöktü. Ne yapması gerektiğinden tam olarak emin değildi, birini çağırması gerekip gerekmediğini bile bilmiyordu. Temiz havanın iyi geleceğini düşünerek hemen cam açtı. İçeriye giren keskin soğuk bir an için nefesini kesti. Az kalsın fikrini değiştirecekti ancak oradaki sorunun kendisi olmadığını çok iyi biliyordu. Kızın başını nazikçe kaldırdı ve koltuklardan birine yasladı. Elleri ona yelpaze görevi görürken onu yeniden kendisine doğru çağırmaya çalışıyordu. "Crystal!" Kendisinin de ellerinin titremekte olduğunu hissediyordu ancak bunun korkudan mı yoksa soğuktan mı olduğunu bilemiyordu. Muhtemelen ikisinin de büyük ölçüde etkisi vardı.


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Crystal Dieudonné
Yasaklı
avatar

Mesaj Sayısı : 197
Kan Durumu : Safkan
Özel Yetenek : Meta.
Yaş : 28

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   Paz Mayıs 06, 2012 11:43 am

Aradan geçen birkaç dakikanın ardından gözlerini açan cadı telaşlı gözlerle etrafına bakındı. Nerede olduğunu yada başına ne geldiğini hatırlamıyordu. Yaşadığıolaylar ona ağır gelmeye başlamış sonunda dayanamamıştı. Yanında duran kişinin kim olduğunu gördüğünde ise konuşmak için dudaklarını aralamaya çalışmıştı. Ancak tek söyleyebildiği ''Karina '' olmuştu. Derin derin nefesler almaya çalıştığında beraberinde öksürük te gelmişti. Dışarıdan gelen soğuk ile titrese de aldırmadı. Kısa süre sonra ayağa kalkmaya çalıştı. İlk başlarda başaracağına inansa da yere düşmesiyle bütün umudu yerle bir olmuştu. İçinden ''Lanet olsun! Ayağa bile kalkamıyorum '' diye bağırmaya başladığında yumruğunu duvara vurdu ve başını tekrar ellerinin arasına aldı. Hayatında hiç bu kadar güçsüz olmamıştı. Sürekli ben herkesten güçlüyüm nidaları atan crystal gitmiş , yerine bambaşka biri gelmişti.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Karina García Dolores
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
Gryffindor VI. Sınıf, Sınıf Başkanı
avatar

Mesaj Sayısı : 1537
Kan Durumu : Safkan.
Özel Yetenek : Veela, Meta.

MesajKonu: Geri: Kompartıman 6   Paz Mayıs 06, 2012 11:58 am

    Karina gözünü kızın üstünden ayırmadan otururken soğuğun tenine işlediğini hissedebiliyordu. Daha demin içeride sıcacık bir hava hakim iken şu anda genç cadının verdiği nefes belirgin bir şekilde görülebiliyordu. Parmak uçlarındaki hissiyatın yok olduğunu hissederken, bu kadar esintinin yeterli olduğunu düşündü. Ayağa kalkıp hızlı bir şekilde camı kapattı. Kuru bir gürültü kompartıman içerisinde yankılanırken dikkatini yeniden kıza yöneltti genç cadı. Nefes alıyordu ancak bilinci yerine gelmiş gibi görünmüyordu. Gözleri yarı açıktı ve omuzları titriyordu. Genç cadı onun kriz geçirmemesi için içten içe dua ederken yanına diz çöktü. "Crystal, lütfen kendine gel. Hadi." Aslında konuşmanın kendisini de rahatlattığını hissediyordu, belki bir şans genç kızı uyandırabilirdi. Tam umudunu yitirdiği anda başını önüne eğdi ancak kısık bir sesle de olsa adının söylendiğini duyunca heyecanlandı. Crystal'ın şimdi gözleri tamamen açıktı ve neler olduğunu kavramaya çalışıyor gibiydi. "Tanrı'ya şükürler olsun." Masanın üstündeki su şişesini parmakları ile sertçe kavradıktan sonra kıza doğru uzattı. Ancak onun içecek hatta şişeyi tutacak mecali olmadığını anlayınca kapağını çıkardı ve ona kendisi içirmek için biraz daha yaklaştı."Biraz iç, kendine gelirsin. Ve lütfen sakin ol." İtiraz etmeyen kızın dudaklarına dayadı sonrasında şişenin ağzını. Onu boğmamak için yavaşça akıttı suyu, ta ki Crystal'ın rengi yerine gelmeye başlayana kadar.

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Kompartıman 6
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Sihir Dünyası - İngiltere :: King's Cross Tren İstasyonu :: Hogwarts Ekspresi-
Buraya geçin: